gizem izmirli

Ne söylesem nereden başlasam bilmiyorum ama bi yerlerden başlamalıyım belki de. Size yazmadığım o kadar zaman boyunca yuvarlanıp gidiyordum hayatın içinde. Resmen savruluyordum. İşin kötüsü bi kör kuyuya yuvarlanır gibi hissediyordum. ilk başta denedim aslında çıkmayı ama öyle bir yerde çaresizlik hissetmeye başladım ki sadece yuvarlanışımı hissettim. Kendimi çaresizce bıraktım. Başa çıkamadım kalbimdeki ve beynimdeki benle... Hep erteledim destek almayı. İnsanlarla konuşamadım. Zaten konuşmak o kadar zor ki benim için. Herkesi, her şeyi dinleyebilirim ama ben anlatamıyorum işte... İlk zararım bu sanırım kendime... Başka zararım var mı bilmiyorum aslında ama var gibi... Önce belimden çıktı acısı. Bir anda belimde ameliyata çeyrek kala bi fıtık çıktı ve onunla birlikte sırtımda ve belimde skolyoz diye tabir edilen eğrilik başlangıcı. Fizik tedavi falan derken bir ayı devirdikten sonra bi nefes kendimi psikiyatriste attım. Başka çarem kalmamıştı. Ağlamak öyle olağan olmuştu ki....

Buradan de demiştim tatildeydim bir haftalığına. Güneş, yeşile, arkadaşıma emanet ettim kendimi... Hala devam eden zor günlerdeyim. Geçecek biliyorum. Her rahatsızlığın bi tedavisi vardır. Olmayan da kontrol altında tutulur biliyorum... Sizler için çok fotoğrafım yok ama arkadaşım, kardeşi ve ben çok eğlendik. Fotoğraflar çektik...Umarım seversiniz... Ayrı annelerden doğan kızkardeşlerdik aslında...

Buradayım. Çılgınlar gibi okuyorum. Fotoğraf çekiyorum. Daha iyiyim.. soran, destek olan herkese teşekkür ediyorum... mutluyum... kendimle barışıyorum...

biliyorum ihmalkarım... Affınıza sığınıyorum. Blog yazabilecek gibi hissetmediğim için bilgisayar almadım yanıma. Bu postu da telefondan yazıyorum. Burhaniye'deyim ben. Biraz mola vermem gerekiyordu. En sevdiģim arkadaşım yanımda. İyi olucam en kısa zamanda... instagramda olabildiğince aktifim. @gizemizmirli olarak bulabilirsiniz. Sayfanın sağında da link var isterseniz :)  Öpüyorum ...

Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi Ey Türk Gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet için...

Size de olur mu? Sadece susup şarkılara sığınır mısınız?  Onların götürdüğü alemlere gidip acınızı bir kez de onlardan hissedip mutluluğunuzu onlarla haykırıp şarkılardan fallar tutar mısınız? Ben çok sık yapıyorum. Öyle ki bazen susup şarkı dinletecek kadar müzik ve sözlere sığınıyorum ... Melankolik havayı dağıtalım biraz... Hazır hafta sonu da gelmişken sizinle çok sevdiğim bir filmi paylaşmak istedim. 2007 yapımı bu filmi ilk izlediğimde ben çok sevmiştim. Hugh Grant ve Drew Barrymore başrollerde. Şöhreti bitmek üzere olan pop yıldızı Alex ile ona yardımcı olan güzel Sophie arasında geçenleri izlemek oldukça keyifli olacak. Oyuncular ve filmle ilgili ayrıntılı bilgi için  http://www.imdb.com/title/tt0758766/ ...Öptüm...

Rüyanızda gördüğünüz bir öpücük sizi çok daha mutlu uyandırabilir... ...öptüm...