Yazmakla yazmamak arasında gidip gelirken milyon tane bahane uydurabilme kapasitem varmış... öğrendim...

Sustuklarım öyle çok büyüdü ki içimde sanırım sırtım köşeye yaslandı sonunda ya karanlığa saklanıp kendimi yitirmeyi bekleyeceğim ya da önümde ne varsa birer birer geriye iteceğim...

Ne çok şey değişti şu kadarcık zamanda...

Nerede başladım nereye geldim... hatta nerelere geldik...

Büyüdüm mü yaşlandım mı yoksa yoruldum mu henüz bilmiyorum...

Bildiğim tek şey artık bir şekilde daha çok okuyor, daha çok çalışıyor, daha çok susuyorum... ama başkalarına sorsanız daha çok konuşuyorum... yoksa nasıl bu kadar susabilirim ki...


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

okumak güzeldir...