Lavanta kokusunu aldın mı?

Başlığa bir türlü karar veremedim ben...

Hüzünlerime kolayca sıfat bulabilirken mutluluklarımı bir türlü kalıplara sığdıramıyorum...


Oysa bir bilseniz neler söyleyebilirim bir bardak kahve için... ya da bir dal lavanta için... hissedilmeyen soğuk için...

Hepsi içimde sanki... ve hepsi yüzümde şımarık bir gülümseme...

Biraz uzaklaşıp da bakınca nasıl da güzelleşiyor anlar... Kahkahalar karışıyor...

Uyanmak için değil de sohbet için olsun kahveleriniz...



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar